![](http://storage.msn.com/x1pAdjo0uCo2H191a0sa7z4fM2MN8uwRdmB_7KyZ4m0fF6oac03KKBb5nauPRUWoAC2jHNgbdNX28vTMH2p7cy17BVSpxMtpwDkhx7poiL_R9YKTGGNJsbWX95-ICXnrJx0TNeTp2PgYk2pWZ8QoEst4A)
![](http://storage.msn.com/x1pAdjo0uCo2H191a0sa7z4fM2MN8uwRdmB_7KyZ4m0fF7ft3iKVCjgNwi9KD7XHCvzF1kjsF1DyVgBcWwL7ry7mYHD3WjVL4blwrMiXvWnSyWz8NtYb8q5QJEUEc1_FCBkDIU2dxNVaXP5ZaU6fER5uQ)
![](http://storage.msn.com/x1pAdjo0uCo2H191a0sa7z4fM2MN8uwRdmB_7KyZ4m0fF78uIsZCOIVE4rnIgJ9M3_upaIYPKc0q9lhGYXNzRki69lszWOJZZvyBcWFmIdxfskW3GcLoOGwTBUcPyZzArOv5kwqDnzdAkcI8O2nL4B_Sg)
![](http://storage.msn.com/x1pAdjo0uCo2H191a0sa7z4fM2MN8uwRdmB_7KyZ4m0fF7qHCF6-n6fM7n-l0_YzS9eOXgwrSDR5AHy4Nd3vmizG6YgPd6vBzjNTpdvMXw4TjDtLIHwg1i3bu7CB5fWxzw2C4sZh_9F5smwo8AQLTocgA)
![1923GİF-227](http://img0.bloggum.com/upload/lib/img/2092/o/r_wocn3wc3v0mp78pkbsz1.jpg)
![Photo Sharing and Video Hosting at Photobucket](http://i175.photobucket.com/albums/w151/bela_2000/redrose822ur.gif)
![1923GİF-226](http://img0.bloggum.com/upload/lib/img/2092/o/r_gawd9kxs1l3uywkwdjz6.jpg)
Animizm, doğada insan ruhuna az çok benzer ruhlar bulunduğunu kabul eden dindir. Ruh, sadece insanda yoktur. Canlı cansız her şeyin ruhu vardır.
İnsan, teolojik hale fetişizm ile başlamış, buna iyi ve kötü ruhları sokmuştur. Sonra çoktanrıcılığa geçmiş daha az ama daha kudretli ruhları işin içine katmıştır. Ardından bu tanrıları tek bir tanrıda birleştirerek tektanrıcılığa geçmiştir.
İlkel insana göre ruh, bedene veya bedenin belli parçalarına bağlıdır. Can,insanın dışına çıkabilir ama bu halde bile bedeni yönetir. Can (dış can) çalınabilir, yenebilir, geri getirilebilir, bazen yamanabilir, onarılabilir ya da yerine başkası konabilir.
Kişiliküstülük, sadece bedende değil onun attığı salgılar, saç, tırnak, sperm, idrar gibi bütün atıklarında da bulunur. Onun için bu atıkların kötü niyetli bir başkasının eline geçmemesi için herkes bunları saklar. Hatta bazen buna ayak izi bile eklenir.
Kişinin gölgesi, sudaki aksi ve resmi, kişiliğine dahil nesnelerdir. Bu nedenle hemen tüm ilkel toplumlarda insanlar, resimlerinin yapılmasına karşı çıkarlar. Hatta insanın ismi bile bu listeye dahil olabilir. Bazen giysi de kişiliğe ait sayılır.
Hayatın özü olan can, bedeni terkedince, insan ölür. Bununla beraber ruhun bedende kaldığına ve yaşayanlardan öç alabileceğine inanıldığından, cesede büyük saygı ve özen gösterilir. Ölüler, bu alemin tam tersi bir alemde yaşamaktadırlar. Buradaki her şeyin tersi, ölüler aleminde geçerlidir.
Ölülerin öbür alemde yaşadığına inanılır. Bu düşünce, hemen hemen evrenseldir. Yine bunun gibi evrensel olan bir başka düşünce ise ölülerin de öldüğüdür. Onlar için geçerli bir sonsuz hayat yoktur.
Animizmin başlangıcı, ruhun öldükten sonra varolduğu düşüncesidir. Böylece ruh, insanların etrafında dolaşan, onlara müdahale eden doğaüstü bir hal alır. O zaman bu ruha adaklar adamak, dualar etmek, kurbanlar kesmek eylemleri başlar ki bunlar dinin temel öğelerindendir.
Zamanla sadece insanın değil, hayvanların ve bitkilerin de ruhları olduğuna, bunların da insanları iyi-kötü yolda etkilediğine inanılarak, bunlara da tapılmaya başlanmıştır. Böylece, önce atalarının ruhlarına tapan insanlar, daha sonra doğaya tapmaya başlamışlardır. Her nesnede ruh olduğuna inanılmasıyla, insanlarda canlı-cansız ayrımı kalkar.
Bu dinin mistik yanını Levy-Bruhl şöyle anlatıyor: "İlkel zihniyetin müşterek tezahürlerinde nesneler, varlıklar, olaylar, bizim için anlaşılmaz bir şekilde hem kendileri, hem kendilerinden başka şey olabilirler. Yine aynı anlaşılmaz şekilde bir takım kuvvetler, meziyetler, mistik hareketler neşreder veya alırlar ki bunlar oldukları yerde kalmaya devam etmekle beraber, kendilerini yine de bulundukları yerin dışında hissettirirler."
Maddi alemin dışında, manâ alemi düşüncesini geliştirmişlerdir ki mistik yan budur. Bu insanların ibadetlerinin amacı; manâ ile temasa hazırlıksız oldukları zaman, kendilerini ondan korumak ya da hazır oldukları zaman manânın daha fazlasını benliklerinde tutmaktır.
Rahip, manâya tamamen sahip olan kişidir ve bunu istediği gibi kullanabilir. Tapınak ise manânın büyük miktarda toplandığı yerdir.
Mistik kuvvetler, doğada da vardır ve insan bunlara hakim olabilir: Bir takım sözler söyleyip, danslar edip, değişik karışımlar oluşturarak ya da bazı ufak heykelcikler yaparak. İşte büyü buradan doğmuştur.
Salomon Reinach’a göre büyü, Animizm’in tekniği ve stratejisidir. Bazı nesnelerde büyülü bir kuvvet vardır; felaketi kovar ve mutluluk getirirler. Büyünün iyi tarafı (rahipler yapar) ve kötü tarafı vardır (büyücüler yapar).
Bu inanışşa göre, resmin, heykelin, dansın, müziğin, bütün güzel sanatların ana kaynağı doğrudan doğruya veya dolaylı olarak Animizm’dir.